Emirdağ’da eski Ramazanlar ve bugünkü Ramazan…

Mustafa KOYUNCU

emirdagofset@gmail.com

Sosyal medyada ve televizyonlardaki reklamlarda sık sık duyduğumuz bir söz var; “nerde o eski Ramazanlar” deniliyor. İşte bu sözden hareketle ben de Emirdağ’da geçmişteki Ramazanlarla bugünkü Ramazan’ı bir karşılaştırmak istedim. Aslında genel anlamda Emirdağ’da Ramazan’a ait gelenek ve göreneklerimiz büyük oranda bugün hala devam ediyor. Tabi unutulanlar ve geçmişe göre artık çok fazla uyulmayan gelenek ve göreneklerimiz de var.
Öncelikle geçmiş yıllarda Emirdağ’da ve Türkiye genelinde Ramazan ayında oruç tutan insan sayısının daha fazla olduğunu düşünüyorum. Ancak geçmişte Emirdağ’da gerek sağlık sebeplerinden dolayı gerekse farklı nedenlerden dolayı oruç tutmayanlar bir köşe sessiz sedasız yemeklerini yerlerdi veya içeceklerini içerlerdi. Geçmişte Emirdağ’da Ramazan ayında iftardan önce açık olan lokanta sayısı da bugüne göre daha azdı diye hatırlıyorum. Bunun yanında geçmiş Ramazanlarda teravih namazlarında Emirdağ’daki camiler daha bir dolu olurdu. Yine geçmişte özellikle iftarda konu-komşu, eş-dost birbirine iftara giderdi. İftara özellikle oruç tutan aile veya kişiler davet edilir iftardan sonra da kimileri camiye kimileri kahvehaneye giderdi.
O zamanlar Belediye tarafından iftar yemeği Salı Pazarı’nda bulunan Çınar Düğün Salonu’nda verilirdi. Bugün de iftar yemeği yine Belediye tarafından Cumhuriyet Meydanı’nda veriliyor. Bu gelenek mekan farklı da olsa hala devam ediyor. Yine Ramazan davulcuları sahura yakın cadde ve sokakları davul sesleriyle inletirdi ki; bu geleneğimiz de devam eden bir geleneğimiz. Geçmiş Ramazanlarda oruç tutanlar bir olayla veya durumla karşılaştıkları zaman “ben oruçluyum” diyerek herhangi bir tartışmaya girmemeye çalışırlardı. Tabi bugün oruç tutanın sevabı kendine. Çeşitli sebeplerden dolayı oruç tutmayanlara da kimse birşey diyemez. İslamiyet’te zorlama olmadığı gibi herkes kendinden sorumlu.
Son olarak Emirdağ’da devam eden bir “arefe” geleneği daha var. Emirdağ’da bayramdan önceki arefe günlerinde “pişi” dediğimiz hamur işi dağıtılırdı. Bu geleneğimiz de halen devam edenlerden.
Tabi zaman hızla geçiyor. Mekanlar değişiyor, insanlar değişiyor. Bugün genel anlamda Emirdağ gelenek ve göreneklerine bağlı bir ilçe. Önümüzdeki yıllarda ne olur, yeni yetişen nesil bu gelenek ve görenekleri ne kadar yaşatır bilemiyoruz. Bana sorarsanız gelenek ve göreneklerimizin yaşatılması bir kültürün vazgeçilmez unsurlarından biri.
Sağlıcakla kalın, Allah’a emanet olun…