Nerede o eski Emirdağ düğünleri ve düğün adetleri…

Mustafa KOYUNCU

emirdagofset@gmail.com

Pazar günü Cumhuriyetimizin temellerinin atıldığı 30 Ağustos Zafer Bayramı’nın 104. yılını kutluyoruz. Pazar günü 30 Ağustos Zafer Bayramı dolayısıyla başta Afyonkarahisar olmak üzere Türkiye’nin dört bir yanında çeşitli programlar düzenlenecek. Bu vesileyle 30 Ağustos Zafer Bayramı’nın 104. yılını kutluyor; başta Gazi Mustafa Kemal Atatürk olmak üzere bu topraklar için canlarını ortaya koyan şehitlerimizi bir kez daha rahmet ve minnetle anıyor, gazilerimize ve kıymetli ailelerine uzun ve sağlıklı ömürler diliyorum.
Emirdağ’da yedinci ayda ve sekizinci ayda gurbetçi hemşehrilerimizin gelmesiyle artan yoğunluk bugünlerde iyiden iyiye azalmış durumda. Önümüzdeki birkaç hafta içinde kalan az sayıda gurbetçi hemşehrimiz de yaşadıkları ülkelere dönecekler. Önceden altıncı ayın ortalarında başlayan ve eylülün ilk haftalarına kadar devam eden düğünler de bu sene çok fazla değildi. Ağustos ayının başından ortalarına kadar biraz düğün oldu. Ancak bugünlerde mahalle aralarında tek tük çalgı sesi duyuluyor. Ekonomik şartlar düğünleri de etkiledi desek yanlış olmaz. Önceden üç-dört gün süren düğünler artık tek bir gün ve tek bir salonda sona eriyor. Bundan 8-10 yıl öncesine kadar düğünlerde sarmalar sarılır, sarmaya giden kadınlara önlük dağıtılır ve sarmaya gelen kadınlar kamerayla kayıt altına alınırdı. Sonrasında bir gün kına gecesi, ertesi gün de gelin almanın ardından salonda veya evin önünde düğün yapılırdı. Sadece bu değil elbette eskiden düğünlerde farklı adetler vardı. Bunlardan bazıları; damat, düğün boyunca her gittiği mekâna sağdıçla beraber gider. Sağdıç damadın bir eşyasının (genellikle ayakkabısı) çalınmaması için gayret sarfederdi. Eğer ayakkabısı çalınırsa, çalan kimseye mükâfât (bahşiş) verilerek ayakkabı geri alınırdı. Gelini damat evine getirecek arabanın önüne hediye olarak el dokuması kilim bağlanır. Düğün konvoyuna katılan araçlara ise hediye olarak kumaş veya havlu bağlanırdı (bu adet hala devam ediyor). Gelin, araca anne babasına ve yakınlarına vedâ ederken, ağabeyi tarafından veya yakın bir erkek tarafından bindirilirdi (bu adet de kısmen devam ediyor). Gelinin yanında iki refekatçı bayan damat evine gider. Refekatçılardan birisi ön tarafa bindirilir ve kucağında tutması için büyük bir ayna verilirdi. Gelin, damat evine girerken kapıda kurban kesilirdi. Gerek ekonomik şartlardan dolayı gerekse farklı sebeplerden dolayı artık böyle düğünler yapılmıyor. Bununla beraber artık eski adetlerimiz de yok olma tehlikesiyle karşı karşıya. Ancak bu adetler Emirdağ kültürünün bir parçası ve imkanlar dahilinde sonuna kadar yaşatılmalı…
Sağlıcakla kalın, Allah’a emanet olun…